فـــرح آبــــاد

فرح آباد روستایی است در کیلومتر 22ساری به دریا که امروزه کاملاَ به دریا وصل شده است.  زمانی شهری بزرگ و زیبا بود و شاه عباس کبیر آن را به عنوان پایتخت دوم خود انتخاب و بخشی از سال اداره امور مملکت از این شهر انجام می گرفت.  این شهر بیش از 50 هزار نفر جمعیت را در خود جای می داده است.  آثار گرانبهایی از آن دوران بر جای مانده از جمله مسجد شاه عباسی، کاخ جهان نما، پل شاه عباسی، تپه عمارت، و امامزاه خلیفه (خلیفه السلطان فعلی)  که کمتر مورد توجه قرار گرفته است.  عظمت این آثار به حدی است که وقتی وزیر ارشادی را در کورسوی غروب به بازدید آنجا بردیم گفت واقعاَ ظالمانه بود اگر این اثر عجیب و بزرگ را نمی دیدم و انسان تعجب می کند که در این روستا آثاری با این عظمت وجود دارد.  ما هم در دل می گوئیم فرح آباد!! ای کاش تو هم اصفهان بودی.  هم اکنون نیز هر کس که از نزدیک به آن می نگرد و با داستان عظمت آن آشنا می شود، غصه می خورد که چقدر مسئولان استانی الحمدلله کاهل هستند و کارهایی را که با اعتبارات اندک می توانستند انجام دهند الآن باید با اعتبارات میلیاردی انجام دهند.  هشدار که اقدام برای تکمیل بازسازی بنا و آزاد سازی خانه های اطراف اگر امروز انجام شود به مراتب بهتر از فردا خواهد بود و تعلل باعث افزایش هزینه ها با شدت بیشتری خواهد شد.